Biaz Nazvy - Цягнiк текст песни

Грукоча ў ночы цягнік
Я еду ўсё далей у цемру
Вось горад з'явіўся і знік
І я ўжо не ведаю, дзе мы
Здаецца, вось-вось і прыпынак
Дык не, памыліўся я зноў
Стаміўся я, дзе адпачынак?
Дзе гоман маіх гарадоў?

Бадзянне, блуканне ў ночы
Няўжо я не ўбачу прамень?
Няўжо не адкрыем мы вочы?
Няўжо не адкрыем мы вочы?
Няўжо мы не ўстанем з кален?

Бадзянне, блуканне
Бадзянне, блуканне
Бадзянне, блуканне
Бадзянне, блуканне
Бадзянне, блуканне
Бадзянне, у ночы

Дык нешта ўсё цёмна ды цёмна
Калі мы асветлімся зноў?
Калі закрычым у голас поўны
Сярод беларускіх бароў?
Цягнік усё далей і далей
Ад роднай старонкі мае
Якую мы ўсе паважаем
Хоць зараз яна і ў сне

Бадзянне, блуканне ў ночы
Няўжо я не ўбачу прамень?
Няўжо не адкрыем мы вочы?
Няўжо не адкрыем мы вочы?
Няўжо мы не ўстанем з кален?

І зноўку грукоча цягнік
Зноў еду ўсё далей у цемру
Зноў горад з'явіўся і знік
І я ўжо не ведаю, дзе мы

Бадзянне, блуканне ў ночы
Няўжо я не ўбачу прамень?
Няўжо не адкрыем мы вочы?
Няўжо не адкрыем мы вочы?
Няўжо мы не ўстанем з кален?

З кален
З кален
З кален
З кален