Chada - Nie jestem wzorem świętości текст песни

Moje dłonie są ciężkie, toczę ze sobą bitwy.
Wiem, jak trudno jest czasem złożyć je do modlitwy.
Brakuję mi pokory, serce krzyczy litości.
Ziomuś wiem, że nie jestem żadnym wzorem świętości.

Moje dłonie są ciężkie, toczę ze sobą bitwy.
Wiem, jak trudno jest czasem złożyć je do modlitwy.
Brakuję mi pokory, nie wiem nic o wierności.
Ziomuś fakt, że nie jestem żadnym wzorem świętości.

Prawdą jest, że chwilami zapominam o tobie.
Moje drugie ja każe koncentrować na sobie.
Jestem typkiem z wadami, w sumie jak każdy człowiek.
Dawno gdzieś zaniedbałem swoje psychiczne zdrowie.
Zalicz do pogubionych, nigdy do idiotów,
Bo ja wiem, gdzie spoczywa źródło moich kłopotów.
Na osiedlu poznałem, jak zarabiać sposobem.
Zdobywałem pieniądze, nie stopnie naukowe.
Alkohol i te prochy, dziś polegam na sobie,
Tylko ja mogę stawić czoło własnej chorobie.
Często proszę Cię Boże o to, byś mi doradzał,
Jeszcze częściej to chyba się od Ciebie odgradzam.
Dobrze wiem, że te wszystkie moje wersy i teksty
W żaden sposób nie czynią mnie od Ciebie tym lepszym.
Jestem tylko człowiekiem, nie chcę już świata zmieniać,
Ciężko wytrwać mi czasem w swoich postanowieniach.

Moje dłonie są ciężkie, toczę ze sobą bitwy.
Wiem, jak trudno jest czasem złożyć je do modlitwy.
Brakuję mi pokory, serce krzyczy litości.
Ziomuś wiem, że nie jestem żadnym wzorem świętości.

Moje dłonie są ciężkie, toczę ze sobą bitwy.
Wiem, jak trudno jest czasem złożyć je do modlitwy.
Brakuję mi pokory, nie wiem nic o wierności.
Ziomuś fakt, że nie jestem żadnym wzorem świętości.

Znowu ziomuś kierują mną te chore motywy.
Moje byłe powiedzą "czasem bywał troskliwy".
Dla mnie to żaden wyczyn do ognia wlać oliwy,
Ale w sumie w tym wszystkim pozostaję szczęśliwy.
Może nie dbam o siebie, piję kolejną kawę.
Moje wersy do Ciebie są miłości przejawem.
Czasem złościsz się na mnie i do kłótni dochodzi,
Znów alkohol mnie wzywa, kiedy los mnie zawodzi.
Wiem, że pierdolę podziw, Ty jesteś moim fanem.
Rezerwy moralności wyczerpałem na amen.
Wiem, że błądzę jak każdy, jestem kurwa Syzyfem.
Zamiast wiary wybieram nieraz chłodną logikę.
Potrafię Cię obrazić i powiedzieć "idź w pizdu",
Ale jakoś się trzymam z dala od egoizmu.
To taka mała spowiedź, słowa prosto od drania.
Nie brakuję mi siły, ani własnego zdania.

Moje dłonie są ciężkie, toczę ze sobą bitwy.
Wiem, jak trudno jest czasem złożyć je do modlitwy.
Brakuję mi pokory, serce krzyczy litości.
Ziomuś wiem, że nie jestem żadnym wzorem świętości.

Moje dłonie są ciężkie, toczę ze sobą bitwy.
Wiem, jak trudno jest czasem złożyć je do modlitwy.
Brakuję mi pokory, nie wiem nic o wierności.
Ziomuś fakt, że nie jestem żadnym wzorem świętości.

Znowu zamykam oczy, prześladują mnie zmory,
Nadal ciągnie się za mną poplamiony życiorys.
Choć brakuje pokory, wciąż pozostaję szczery.
Jestem kawał skurwiela, co ma dobre maniery.
Nie masz już wątpliwości, wiesz, że nawija Chada,
Tak jak każdy z nas mam się z czego tu wyspowiadać.
Nie chcę tej akceptacji, teraz siedzę i piszę,
Maszeruję według muzyki, którą sam słyszę.
Trudno żyć bez emocji, czy mnie słyszysz człowieku,
Kiedy jestem w melanżu, zbyt wiele nie oczekuj.
Czasem sieję zniszczenie, nie przynoszę radości.
Przecież mówię, nie jestem żadnym wzorem świętości.
Zamiast myśleć rozumem, często robię to chujem.
Sam już nie wiem, co myślę i czego potrzebuję.
Teraz zakładam kaptur, idę z ziomkami pić.
Nie chcę odkryć przed śmiercią, że nie umiałem żyć.

Moje dłonie są ciężkie, toczę ze sobą bitwy.
Wiem, jak trudno jest czasem złożyć je do modlitwy.
Brakuję mi pokory, serce krzyczy litości.
Ziomuś wiem, że nie jestem żadnym wzorem świętości.

Moje dłonie są ciężkie, toczę ze sobą bitwy.
Wiem, jak trudno jest czasem złożyć je do modlitwy.
Brakuję mi pokory, nie wiem nic o wierności.
Ziomuś fakt, że nie jestem żadnym wzorem świętości.

Перевод песни "Nie jestem wzorem świętości"

Мои руки тяжелы, я веду с собой войны.
Знаю, как трудно порой сложить их в молитве.
Мне не хватает смирения, сердце кричит о милости.
Брат, знаю, что я не являюсь образцом святости.

Мои руки тяжелы, я веду с собой войны.
Знаю, как трудно порой сложить их в молитве.
Мне не хватает смирения, не знаю ничего о верности.
Брат, факт в том, что я не являюсь образцом святости.

Правда в том, что порой я забываю о тебе.
Мое второе «я» велит концентрироваться на себе.
Я парень с недостатками, в общем, как любой человек.
Давно где-то забросил свое психическое здоровье.
Запиши меня к потерянным, но никогда не к идиотам,
Ведь я знаю, где кроется источник моих проблем.
На районе узнал, как зарабатывать по-своему.
Зарабатывал деньги, а не научные степени.
Алкоголь и эти порошки, сегодня полагаюсь на себя,
Только я могу противостоять собственной болезни.
Часто прошу тебя, Боже, чтобы ты давал мне советы,
Но еще чаще, кажется, я от тебя отгораживаюсь.
Хорошо знаю, что все мои строки и тексты
Ни в коем случае не делают меня перед тобой лучше.
Я просто человек, не хочу больше менять мир,
Тяжело мне порой выдерживать собственные решения.

Мои руки тяжелы, я веду с собой войны.
Знаю, как трудно порой сложить их в молитве.
Мне не хватает смирения, сердце кричит о милости.
Брат, знаю, что я не являюсь образцом святости.

Мои руки тяжелы, я веду с собой войны.
Знаю, как трудно порой сложить их в молитве.
Мне не хватает смирения, не знаю ничего о верности.
Брат, факт в том, что я не являюсь образцом святости.

Снова, брат, мной правят эти больные мотивы.
Мои бывшие говорят: «Иногда он был заботливым».
Для меня это не подвиг — подливать масла в огонь,
Но, в общем, во всем этом я остаюсь счастливым.
Может, я не слежу за собой, пью очередную кофе.
Мои строки к тебе — проявление любви.
Иногда ты злишься на меня, и доходит до ссор,
Снова алкоголь зовет меня, когда судьба подводит.
Знаю, что мне плевать на восхищение, ты мой фанат.
Запасы морали я исчерпал до конца.
Знаю, что блуждаю как каждый, я, черт возьми, Сизиф.
Вместо веры порой выбираю холодную логику.
Я могу тебя оскорбить и сказать «иди к черту»,
Но каким-то образом держусь подальше от эгоизма.
Это такая маленькая исповедь, слова прямо от подонка.
Мне не хватает ни силы, ни собственного мнения.

Мои руки тяжелы, я веду с собой войны.
Знаю, как трудно порой сложить их в молитве.
Мне не хватает смирения, сердце кричит о милости.
Брат, знаю, что я не являюсь образцом святости.

Мои руки тяжелы, я веду с собой войны.
Знаю, как трудно порой сложить их в молитве.
Мне не хватает смирения, не знаю ничего о верности.
Брат, факт в том, что я не являюсь образцом святости.

Снова закрываю глаза, меня преследуют кошмары,
За мной всё еще тянется пятнистая биография.
Хотя мне не хватает смирения, я всё еще честен.
Я кусок дерьма, у которого есть манеры.
У тебя больше нет сомнений, ты знаешь, что это Чад,
Как и каждый из нас, мне есть чем здесь признаться.
Я не хочу этого принятия, сейчас сижу и пишу,
Марширую под музыку, которую слышу сам.
Тяжело жить без эмоций, слышишь ли меня, человек?
Когда я в хмельном угаре, не жди от меня слишком многого.
Иногда сею разрушение, не приношу радости.
Ведь я говорю: я не являюсь образцом святости.
Вместо того чтобы думать разумом, часто делаю это по тупости.
Я сам уже не знаю, о чем думаю и в чем нуждаюсь.
Теперь натягиваю капюшон, иду с пацанами пить.
Не хочу открыть перед смертью, что я не умел жить.

Мои руки тяжелы, я веду с собой войны.
Знаю, как трудно порой сложить их в молитве.
Мне не хватает смирения, сердце кричит о милости.
Брат, знаю, что я не являюсь образцом святости.

Мои руки тяжелы, я веду с собой войны.
Знаю, как трудно порой сложить их в молитве.
Мне не хватает смирения, не знаю ничего о верности.
Брат, факт в том, что я не являюсь образцом святости.