Dəyirman - Pəncərə текст песни

Featuring: Dəyirman & Rasim Müzəffərli

Xatirələr oyatdı pəncərə nəyə görə
Hər şey başladı pəncərədən əvvəlcədən
Adi kəlmədən, daha nədən
Gəlməkdən, getməkdən
Məhəllə, məktəbdən
Bir yerdə, hə, gizlicə gəzməkdən
İlk sevgi, məhəbbət beləcə yarandı
Bu tale, qismət gecədən qaradı
O bilmədi nədən başladı soyuqluq
Gün gəldi, gorüşlər kəsildi, bir yolluq
Qalsa da sevdiyi uşaqlıq illərində
Yaşadı sevgisi ürəyində, dərində
Bir gündə o qaldı yalqız
Fikrində yalnız o qız, o qız
Ay məni məndən alıb gedən
Dərdləri dərdə salıb gedən
Ləzzəti çörəyimdə, ağrısı kürəyimdə
Həsrəti ürəyimdə qalıb gedən
Ləzzəti çörəyimdə, ağrısı kürəyimdə
Həsrəti ürəyimdə qalıb gedən
Gecə çatdı səhərə
Laylay dedim şəhərə
Açılmadı bir kərə
Pəncərən, pəncərən, pəncərən
Pəncərən, pəncərən, pəncərən
Var bu məhəbbətin davamı
Pəncərənin o yanı qız olan yanı
Yağışlar cizgilərdi dünyanı o qız
Yenə pəncərədə göründü
Kənardan adicə görüntü
Əslində xəstəlik, üzüntü
Həkimlər deyirdi şəfasız
Oğlan düşünürdü vəfasız
Pəncərədə görüşdü onun baxışları
Pəncərədə öpüşdü onun baxışları
Pəncərəyə düzdü naxışları
Gözündən süzülən yağışları
Çalışdı yarından olsun uzaq
Səbəbi o qıza bəllidir ancaq
Bu sevgi naminə ayrılsaq açma
Pəncərəni açmaq uçmaq
Bir daha gəldim o yerlərə
Tanış küçə, tanış pəncərə
Bir ömür yaşayaydıq
Bir günlük qovuşaydıq
Bir anlıq qayıdaydıq o illərə
Bir ömür yaşayaydıq
Bir günlük qovuşaydıq
Bir anlıq qayıdaydıq o illərə
Gecə çatdı səhərə
Laylay dedim şəhərə
Açılmadı bir kərə
Pəncərən, pəncərən, pəncərən
Pəncərən, pəncərən, pəncərən
Son nöqtəyə yaxınlaşmaq
Olmamaq qorxusunu aşmaq
Əziyyətlə rahatlaşmaq
Zülmdən zülmətə bir anlıq uçuş
Payızın xəzan nəfəsi
Yolu qısaltmaq həvəsi
Ömrün sonuncu qəfəsi
Möhlətdən qismətə bir anlıq uçuş
Nə acizlik, nə igidlik
Həm ölülük, həm dirilik
Bir bilirikmi, bilmirik
Cəhlətdən cənnətə bir anlıq uçuş
Cəhlətdən cənnətə
Bəlkədən? Əlbətə
Birinci son dəfə
Xəlvətdən xəlvətə
Eyvandan həyətə bir anlıq uçuş
Sürünməkdün qurtuluş
Gecə çatdı səhərə
Laylay dedim şəhərə
Açılmadı bir kərə
Pəncərən, pəncərən, pəncərən
Pəncərən, pəncərən, pəncərən
Pəncərən, pəncərən, pəncərən
Pəncərən, pəncərən, pəncərən

Перевод песни "Pəncərə"

Воспоминания разбудили окно — почему?
Всё началось с окна заранее.
С обычного слова, с чего ещё?
С прихода, с ухода,
Из квартала, из школы,
С тайных прогулок вместе.
Так родилась первая любовь, чувство,
Эта судьба, этот рок прочертили ночью.
Она не знала, откуда пошло это холодно,
Настал день, встречи прервались на один путь.
Хотя она осталась в тех годах детства,
Жила своей любовью в сердце, глубоко.
Однажды он остался один,
В мыслях лишь та девушка, та самая.
О, ты унесла меня от самого себя,
Унося печали в свои печали.
Сладкая как хлеб в душе, боль в груди,
Тоска осталась в сердце навсегда.
Сладкая как хлеб в душе, боль в груди,
Тоска осталась в сердце навсегда.
Ночь перешла в утро,
Я пропел колыбельную городу.
Ни разу не открылось
Твоё окно, твоё окно, твоё окно.
Твоё окно, твоё окно, твоё окно.
Есть продолжение этой любви —
Та сторона окна, где была она.
Дожди рисовали мир для той девушки,
Она снова показалась в окне,
Снаружи лишь обычный образ,
А на деле — болезнь и грусть.
Врачи говорили: неизлечимо,
Парень думал: неверно.
В окне встретились её взгляды,
В окне встретились её поцелуи,
Она вывела узоры на окно,
Слёзы капали из глаз.
Он старался быть подальше от неё,
Причина лишь известна той девушке.
Если мы расстанемся ради этой любви — не открывай,
Открыть окно — значит улететь.
Я снова пришёл в те места,
Знакомая улица, знакомое окно.
Мы могли бы жить вечность,
Могли бы встретиться на один день,
Могли бы вернуться в те годы на мгновение.
Мы могли бы жить вечность,
Могли бы встретиться на один день,
Могли бы вернуться в те годы на мгновение.
Ночь перешла в утро,
Я пропел колыбельную городу.
Ни разу не открылось
Твоё окно, твоё окно, твоё окно.
Твоё окно, твоё окно, твоё окно.
Приближение к последней точке,
Преодоление страха небытия,
Успокоение через мучения,
Мгновенный полет от тирании к тьме.
Дыхание осеннего увядания,
Желание сократить путь,
Последний куплет жизни.
Мгновенный полет от отсрочки к судьбе,
Ни слабость, ни героизм,
И смерть, и жизнь — кто знает?
Не знаем ли мы? Мгновенный полет от невежества к раю.
От невежества к раю.
Может быть? Конечно.
Первый последний раз,
Из уединения в уединение,
Мгновенный полет с крыльца во двор,
Освобождение от ползания.
Ночь перешла в утро,
Я пропел колыбельную городу.
Ни разу не открылось
Твоё окно, твоё окно, твоё окно.
Твоё окно, твоё окно, твоё окно.
Твоё окно, твоё окно, твоё окно.
Твоё окно, твоё окно, твоё окно.